In deze periode waren we weer een paar keer in de Morvan. De eerste keer om de eerste integrale gasten te ontvangen. Dat was spannend maar ook erg leuk. Dit was toch waar we in 2002 voor gestart zijn. Om te komen tot dit: het kunnen presenteren van interessante cursussen in een inspirerende omgeving. Het was een zeer geslaagd lang weekend met leuke deelnemers en prachtig weer. Daardoor konden we een gedeelte van het programma buiten doen, buiten eten en zelfs tot laat in de avond bij een brandende vuurkorf werden ervaringen uitgewisseld.  We hebben hard gewerkt en na afloop waren we moe maar voldaan en het smaakte naar meer!

Verder waren we er de herfstvakantie samen met Jos en Marjolein. Ook mijn moeder was meegegaan en nadat we met autopech de reis begonnen en geholpen werden door een alleraardigste Frans/Belgische wegenwachter, zijn we zonder problemen in de Morvan aangekomen. Jos was met de aanhanger waarin hij een binnentrap voor het koetshuis had meegenomen. De binnentrap is ook gemonteerd zodat ze niet meer buitenom naar boven hoeven, maar gewoon vanuit de keuken naar boven kunnen. Zelf ben ik nog wat afwerkklusjes gaan doen en de laatste badkamer verder afmaken. Ook werd er regelmatig hout gezaagd en gekloofd om de kachels te laten branden want de temperatuur gaf daar aanleiding voor.
Ook moest ik nog op zoek naar een lekje in een afvoer of waterleiding. Ik hoorde op een gegeven moment water druppen in een hoek van de salon. De badkamer die erboven zit zag er op het oog droog uit, dus ik was bang dat de afvoer onder de cementtegels lekte. Dat zou een hoop troep geven als dat weer open moest. Toen ik in de kamer ernaast onder de vloer kon kijken zag ik dat er een knelkoppeling van de waterleiding niet goed was aangedraaid en deze druppelde water, wat op een gegeven moment dus door het plafond kwam. Toen de koppeling was aangedraaid was het probleem ook gelukkig over.

Toen begon in Nederland de grote volksverhuizing. Wij gingen verhuizen en ook de kinderen gingen op zichzelf wonen. Dit had als gevolg dat er een heel logistiek systeem ontwikkeld moest worden om alle spullen op de goede plekken te krijgen. Als gevolg hiervan ben ik in November niet naar Theursot geweest. Daardoor waren ook de waterleidingen die ik dan meestal leeg laat lopen om bevriezing te voorkomen nog vol zaten in de hoop dat het tot de Kerst een beetje mild zou blijven. (opwarming van de aarde e.d.).
Maar nee hoor het was nog geen 1 december of de nachtvorsten en sneeuwbuien teisterden europa. Om een gegeven moment voorspelde ze – 13  voor de Morvan. Om problemen van bevriezing voor te zijn ben ik in de auto gesprongen en vol gas naar Theursot gereden om de boel af te tappen. Ik ben enkele dagen gebleven om het huis een beetje op te warmen en wat dingen te regelen die nog gedaan moesten worden. Ondertussen was het echt winter met sneeuw en kou. Gelukkig had ik er tijdens de heen en terugreis geen last van, sterker nog het was prima rij weer: droog en een zonnetje. Eenmaal in Nederland ging het helemaal los met de winter, dus ik was blij dat ik even heen en weer was gereden.
Daarna gingen we de donkere dagen voor de Kerst tegemoet. Deze dagen werden nog donkerder omdat ik afscheid moest nemen van een dierbare vriend die niet meer verder kon knokken tegen de ziekte die zijn lichaam teisterde. Verleden jaar was hij nog een week met mij mee geweest naar Theursot en heeft  daar een week genoten van de wandelingen die hij daar gemaakt had en de serie prachtige foto’s van de omgeving die dit opleverde.