Het is inmiddels weer mei en de tijd vliegt om. Op Theursot is
er ook weer van alles gebeurd.
We hebben inmiddels drie keer een groep(je) mogen ontvangen, die een
leiderschaps traject kwamen volgen. Dat was erg geslaagd. De deelnemers waren
zeer tevreden en wij ook. We hadden meestal prachtig weer waardoor we ook een
gedeelte van het programma buiten konden afwerken.
De deelnemers waren zeer te spreken over de ruimtes waarin ze verbleven en de
manier waarop het huis is ingericht. En wat niet minder belangrijk was, ze
vonden het aangeboden programma ook erg zinvol en verrijkend. We kregen dan ook
zeer lovende evaluatie formulieren terug. Inmiddels zaten we in Nederland ook
niet stil en lanceerde een nieuwe website www.relatieontwikkeling.com omdat we
ons ook daarmee verder willen gaan profileren.
Qua verbouwingen was het wat rustiger want, even een gaatje boren terwijl er
les gegeven werd is niet zo’n goed idee. Het is wel erg leuk om nu de gasten te
kunnen ontvangen in de ruimtes waar zo hard aan gewerkt is. Dat alles goed
werkt en het sanitair het naar behoren doet, ook al zit het huis vol en gaat
iedereen tegelijk douchen. Het ontbijt en lunch werden door ons verzorgd en het
diner was bij Cécile ons dorpsrestaurant, wat de nodige hilarische taferelen
opleverde. Zoals toen een van onze deelnemers jarig was en de kok een enorme
millefeuille taart had gebakken waar we nog dagen van konden eten. Compleet met
kaarsjes en het Franse “lang zal ie leven”. Of een andere deelnemer die Cécile
wilde dollen door te zeggen dat hij ook een restaurant wilde gaan openen in het
dorp. Nou houdt Cécile wel van een dolletje dus dat was dikke pret.
Toen na een paar weekjes Nederland brak de voorjaars vakantie aan en kon ik
verder gaan met project “zweefzolder” de ruimte die ik met Otto in februari
netjes leeggemaakt had. De schoorsteen die hinderlijk in het midden van de
ruimte stond, moest eraan geloven. Eerst heb ik een gat gemaakt in het dak naast
de schoorsteen en daardoorheen rand voor rand de schoorsteen afgebroken.
Sommige stenen vlogen eraf sommige moesten er in brokjes af. Toen lag aan het
eind van de dag de mooi opgeruimde zolder vol met stukken puin. We hadden wel
ervaring met het afvoer van puin, dus de oude glijgoot werd weer uit de schuur
gehaald en via een verwijderd muur luik konden we het puin in een bakwagen
storten en wegrijden naar de parkeerplaats.
Gelukkig werden we geholpen door Jos en Marjolein, zodat in een goede
ochtend de zolder weer puinvrij was. Daarna heb ik op de plek van het gat van
de schoorsteen een dakraam gemaakt. En hoewel het de hele week droog en zonnig
was heb ik in stromende regen het raam geplaatst! Omdat ik toch in de dakraam sfeer zat hebben
we in het koetshuis er ook nog een dakraam gezet voor de slaapoverloop.
In het koetshuis was in de winter de kraan van de douche ondanks aftappen toch
uit elkaar gevroren en kon niet meer gebruikt worden, dat was wel balen. Een
nieuwe kraan was ook niet zo snel voor handen, zodat er de hele week in het paviljoen
gedoucht werd.
Willem kreeg in de boerderij hulp krijgen van vrienden om de keuken verder af
te maken en het een en ander in de verf te zetten. Het was weer een gezellige
boel op het terrein. Zondags hebben we met zijn allen de Galipotte gelopen. Onder
zomerse omstandigheden was het best pittig, maar het was weer goed verzorgd en
we kwamen op plekjes die we nog niet kenden.
Het was bijna de hele week hoog zomer, we leefde veel buiten zoals dat
dan gebruikelijk is. ’s Avonds met vuurkorfje, b.b.q. een glas wijn in de
nieuwe schommelbank van Jaqcueline. Het was echt al het zomervakantie gevoel.
De kinderen gingen regelmatig zwemmen in de rivier al was het water nog erg
koud.
We hadden ook nog een dag ingepland om bomen en takken weg te zagen achteraan
ons terrein. Daar loopt een ATB route en een boer moet daar met zijn trekker
overheen. We hadden een verzoek gehad de overhangende takken weg te zagen. Dus
met kettingzagen ladders en toebehoren gingen we met vier man op pad. Jos en ik
zaagde de takken af en Willem en Ton ruimde de kleine takjes op naar een
brandhoop en de grote stukken op de aanhanger voor stookhout.
Het ging allemaal goed tot we een misrekening maakte met de terugslag van een
afgezaagde boom. De boom hing schuin over de weg en ik zette mijn ladder er
tegen om er een stuk af te zagen. Ik had
mijn kettingzaag er nog niet opstaan toen ik weer bijkwam in het ziekenhuis.
Wat was er in hemelsnaam gebeurd. Het stuk van de tak was er met een klap
afgevlogen en had mijn ladder weggezwiepd met mij erop. Ik viel met mijn hoofd
op een houten paal die als afscheiding stond voor een weiland.
Gelukkig had Ton goed opgelet bij de EHBO cursus en wist wat te doen. Kijken of
alles het nog deed e.d.. Ik antwoordde op de vragen maar weet er niets meer
van: hersenschudding.
In de auto naar het ziekenhuis, door de scan en toen bleek dat er een scheurtje
zat in het oorbot. Verder gekneusde neus, gekneusde hand, en waar ik eigenlijk
nog het meest last van had een gekneusde rib.
Dat was even balen, maar goed het had erger gekund. Na een nachtje in het
ziekenhuis mocht ik weer naar huis met druppeltjes en pillen. Een ongeluk
blijft in een klein hoekje zitten.
Nu moest ik even rustig aan doen, wat niet meevalt voor mij. Wat wel meehielp
was dat ik me aardig geradbraakt voelde. Na een paar dagen rustig aandoen
vertrokken we vanuit zeer zomers Frankrijk naar het ook al zomerse Nederland om
weer helemaal op te knappen en de draad weer op te pakken.